Rozdział III

Rozdział III

I znów sobota jak sobota .Wciąż nie mogłam zapomnieć o kuzynie Wic. On na serio mi się podobał .Moje rozmyślania przerwał sms od Wic „Hej Soni mój kuzyn chce cię przeprosić”. Szybko wystukałam odpowiedź „Ok.” . Jaka ja jestem szczęśliwa znów zobaczę chłopaka ,który mi się podoba. Najszybciej jak potrafiłam poszłam do Wic.

-Hej Wiki.-powiedziała d niej.

-Hej Sonia jak szybko.- odpowiedziała ,ale ja jej za bardzo nie słuchałam.

-Gdzie ten twój kuzyn ?-spytałam ,bo nigdzie go nie było.

-Wiesz on powiedział, że cię przeprosi ,ale tylko w cztery oczy. Zgadzasz się ? –ja oczywiście wiedziałam co odpowiedzieć lecz udawałam ,że się namyślam.

-Tak zgadzam się .-powiedziałam to rozsądnym tonem chyba mi uwierzyła.

-Ok. Michał możesz przyjść, a ja się ulatniam- i już pobiegła do domu.

            Gdy go zobaczyłam to po prostu poczułam ,że jestem zakochana.

-Hej nie gniewaj się za to no wiesz- miał przesłodką przepraszającą minę.

-Nie gniewam się, a i tak w ogóle to jestem Sonia-uff to już początek znajomości.

-Ja jestem Michał.-pomyślałam „Wiem” ,ale powiedziałam:

-Miło mi poznać, a tak w ogóle to serio ci się podobam ?-wreszcie o to zapytałam.

-Noo tak ,ale ja pewnie się tobie nie podobam-może coś z tego wyniknie.

-Otóż odwrotnie bardzo mi się podobasz-po tych słowach wyciągnęłam kartkę i długopis i napisałam pod numerem „To mój numer zadzwoń ,ale nie mów Wiki”

Wreszcie zobaczyłam jego uśmiech, a potem pożegnaliśmy się i każde poszło w swoją stronę.

..............................................................
Akurat mam wenę więc jest .